Meer over mij

Na de middelbare school ben ik voor een jaar naar Israël vertrokken. Mijn enige buitenlandervaring was een midweek Parijs en dat was notabene
een ‘werkweek’ met school.

Ik had nog nooit gevlogen en was aangenaam verrast dat er palmbomen waren.
Lekker goed voorbereid.
Als au pair heb ik het nèt geen twee weken volgehouden. Het gezin en ik waren geen match.

Na een, niet al te lange, vruchteloze zoektocht, heb ik mijn intrek genomen bij een aantal Nederlanders die, in Jeruzalem, tijdelijk op het huis en de huisdieren van een Israëlische reidgids pasten.
Plek zat, kom erbij. Gezellig.

Daar begon voor mij de ontgroening. Aangezien we nauwelijks geld hadden, moest er werk gezocht worden. Als blondje in Israël, ben je als serveerster gewild. Een baantje in een bar was dan ook snel gevonden en daarmee het ‘van me af bijten’

’s Winters is het in Jeruzalem best fris. Tijd om de biezen te pakken en  te verkassen naar Eilat.
Ook daar had ik de wind in de zeilen.
De meeste buitenlanders, zoals ik, die in een hotel een baantje zoeken kunnen als kamermeisje aan de slag.
Ik niet, ik mocht ontbijt lopen en daarna in een matrozenpakje bij het zwembad met zo’n klassieke bioscoop versnaperingenbak om mijn nek, om het uur een rondje om het zwembad lopen om lekkernijen te slijten.
Tussentijds de barman assisteren. Superleuk.

Zeven dagen per week leuk gaat uiteindelijk vervelen. Na een tijdje ben ik met een goed gevulde portemonnee wederom de wijde wereld ingetrokken. Na bijna een jaar omzwervingen kwam ik weer terug in Nederland. Om daar tot de ontdekking te komen dat de tijd stil had gestaan.

22-jarige AML op een ruïnepilaar ergens in Israël